Een goede en duidelijke regeling
Bij ons duurde het dus echt heel lang voordat er een goede regeling was. En ik zou iedereen adviseren hier wel direct voor te zorgen. Het geeft namelijk rust en duidelijkheid, zowel voor jezelf, de kinderen en ook je ex partner. Zoland die duidelijke afspraken er niet zijn blijf je in de situatie waarbij je ook nog eens steeds met elkaar moet afstemmen, en waar dit bij de een prima lukt kan het bij de ander een flinke uitdaging zijn en ook dat wil je liever voorkomen.
Nu is er bij ons ook goede duidelijkheid en dit scheelt zoveel, iedereen weet waar hij of zij aan toe is en dat geeft zoveel rust. Ik besef persoonlijk nu pas hoe onrustig het eigelijk al die tijd was doordat die duidelijkheid ontbrak. En een ander belangrijk onderdeel is ook dat je duidelijke grenzen hebt. Bij het maken van de regeling geef je beide je grenzen aan en ook dit is zo belangrijk.
Niet bang zijn om een nieuwe start te maken
Vlak na de scheiding dacht ik dat het voor de kinderen vooral belangrijk zou zijn om op dezelfde plek te blijven. Na alles wat er gebeurd was wilde ik ze heel graag dat vertrouwen bieden. Dus niet ook nog weer een andere woning, niet hoeven wennen aan een nieuwe plek, niet de stress van een verhuizing hoeven doorstaan. Ik probeerde kostte wat kost dit onderdeel van het oude leven te bewaren zodat ze hier geen afstand van hoefden te doen.
Maar wat had ik het mis. Voor mij persoonlijk voelde het daarnaast heel anders, het liefste had ik direct na de scheiding verhuisd met de kinderen en een nieuwe start gemaakt. En achteraf had ik dat ook gewoon kunnen doen. Want de kinderen bleken het helemaal niet prettig te vinden om nog in de woning te wonen, zij waren achteraf net zo toe aan een nieuwe start als dat ik dat was.
Ik heb echt geleerd dat ik teveel voor hen probeerde na te denken. Ik ging uit van wat ik dacht dat het beste was, zonder het bij hen te checken. Inmiddels zijn wij verhuisd en dit was echt de beste keuze ooit. De kinderen vinden het geweldig op onze tijdelijke nieuwe plek maar ik denk dat het grootste verschil zit in hoe ik mij voel, voor mij was het achteraf echt een hele belangrijke stap en de kinderen voelen deze positieve verandering ook in mij en dit heeft een onwijs goed effect. Wat ik dus zou willen meegeven, wees niet bang om los te laten, het oude is voorbij en het nieuwe kan echt onwijs leuk zijn.
Win juridisch advies in
Lange tijd wist ik helemaal niet wat mijn rechten en plichten waren. Ik ging af op wat er gezegd werd en vond de stap om zelf advies in te winnen enorm groot, eng zelfs. Terwijl dat helemaal niet zo is natuurlijk. Juridisch advies inwinnen betekend niet dat je meteen in de rechtbank eindigd. Het kan alleen wel heel fijn en goed zijn om te weten waar je aan toe bent. Wat zijn je rechten en plichten, waar mag je een grens trekken en waar kan dat niet hoe graag je dat misschien ook zou willen.
Voor mij persoonlijk was dit ook echt een ommekeer in het hele proces. Toen ik eindelijk wist waar ik aan toe was en wat er wel en niet kon en mocht veranderde mijn hele mindset en stond ik veel steviger in het hele proces.
En laat ik voorop stellen dat dit echt niet betekend dat je een vechtscheiding hebt als je wel simpelweg jezelf goed laat adviseren. Het maken van een regeling en opstellen van een convenant is zo bepalend voor de toekomst dat het verstandig is om dit op een goede wijze te doen waarbij je ook goed onderlegd dit proces in gaat.
Communiceer open en eerlijk met je kinderen
In het begin had ik er heel veel moeite mee om open en eerlijk tegen mijn kinderen te zijn, zowel over de situatie als over mijn gevoelens. En natuurlijk hoef je niet alles met je kinderen te delen maar als je teveel weghoudt heb ik gemerkt dat dit juist voor verwarring kan zorgen.
Ik deed heel erg mijn best om alles zo normaal mogelijk te houden en laten lijken en om ze maar te laten zien dat ik het allemaal wel kon en dat het goed met mij ging. Achteraf gaf dit een heel onrealistisch en verwarrend beeld naar hen. Want was mama dan niet verdrietig om de scheiding, zij waren dit immers wel. Vond mama het dan niet erg dat ze ons moet missen, zij vonden dat immers wel. En ga zo maar door.
Uiteindelijk leerde ik dat er een middenweg is, dat je kinderen prima mee kunt nemen in het eerlijke en oprechte verhaal zonder ze te belasten met je eigen emoties. Toen ik dit eenmaal ontdekte ging het een stuk beter en was het zowel voor mij als de kinderen een opluchting. Ja ik was soms verdrietig en zij ook maar daarna gingen we ook weer door en konden we weer lachen. Juist door ze die veerkracht bij mijzelf en henzelf te laten zien werden we sterker.
En misschien wel de meest belangrijke les, normaal is het niet en word het ook niet meer, tenminste niet meer het "normaal" dat we kenden. En ik leerde samen met mijn kinderen dat er een nieuw "normaal" kan ontstaan wat we met elkaar konden ontdekken maar waar ik als ouder de kaders voor leg.
Het nieuwe wij, zoals de titel van de blogs ook zegt. We leerden ontdekken samen en los van elkaar wat we belangrijk vinden, waar we voor staan, waar we blij van worden, dat we veel meer kunnen dan we vooraf dachten, dat we sterker zijn dan we dachten, dat we heel veel plezier kunnen hebben dwars door alle uitdagingen heen.
Is het nieuwe wij dan nu een sprookje? Nee zeker weten niet, en vanwege de privacy van mijn kinderen ga ik hier verder niet op in, maar ook hier zijn nog aardig wat uitdagingen en zijn wij vaak niet compleet. Maar het nieuwe wij is wel dat wat er nu is en ik kies er bewust voor altijd naar de positieve kant te kijken.
Sta je nog helemaal aan het begin van dit proces dan is denk ik het belangrijkste dat ik je mee zou willen mogen geven, wees niet bang om weer te leven en voor de veranderingen, en loop ook niet weg voor situaties, ken je rechten en je plichten en maak bewuste keuzes, ze bepalen je toekomst en die toekomst kan echt mooier worden dan je nu kan bedenken.
Van hart tot hart
Ja, dan zou ik het minder zwaar en meer hoopvol maken. Een stukje dat de lezer met een warm gevoel achterlaat:
Van hart tot hart ❤️
Misschien is dit wel wat ik je, na alles wat ik zelf heb geleerd, het allerliefst wil meegeven, durf te vertouwen op wat er nog voor je ligt.
Een scheiding kan voelen alsof je afscheid moet nemen van alles wat vertrouwd was, en soms is dat verdrietig maar tussen alles wat verandert, ontstaat ook ruimte.
Ruimte voor nieuwe keuzes, gewoontes, herinneringen, dromen. En je hoeft ook niet precies te weten hoe je nieuwe leven eruit gaat zien. Je hoeft alleen de ruimte te geven aan wat er onderweg ontstaat.
Ik had nooit kunnen bedenken hoe ons leven er nu uit zou zien. Het is anders dan ik ooit voor ogen had, maar anders is niet minder het is namelijk een heel mooi leven. Misschien zelfs wel op manieren die ik vroeger nooit had kunnen bedenken . En dat is wat ik mijn kinderen én mezelf wil blijven meegeven:
kijk niet alleen naar wat er niet meer is, maar vooral naar alles wat er wél is.
Want daar begint iets nieuws, daar ontstaan de mooiste momenten, daar groeien nieuwe herinneringen. En daar ontdek je misschien wel dat er na een moeilijke periode opnieuw ontzettend veel liefde, plezier en geluk kan ontstaan.
Het oude leven hoefde ik niet opnieuw te maken, we mochten samen iets nieuws creëren.
En juist daarin zit voor mij de echte kracht van het nieuwe wij. ❤️